معنى لغات : « سَلْ » از مصدر سؤال بمعنى پرسش . « يَسْخَرُونَ » از مصدر سخريّه بمعنى افسوس و خنده و مسخره كردن به چيزى و از چيزى . ترجمه : 211 اى محمّد از يهود بپرس چند نشانه‌ى نمودار پيغمبرى و زندگى براى آنها فرستاديم [ و بميل خود دگرگون كردند ] و البتّه آنكه خوشى خداوندى و راه خوشبختى خود زان پس كه به او رسيد دگرگون كند شكنجه‌ى خداوندى سخت است [ و دامنگير شود ] . مجمع : ارتباط اين آيه بآيات پيش اين است كه چون مردم را معرّفى كرد كه كافر و مؤمن و منافق هستند و اعلام كرد كه سزاى هر كس از خوب و بد داده خواهد شد . در اين آيه توضيح ميدهد كه انحراف اين مردم بواسطه‌ى بد نهادى آنها است كه با همه‌ى وسائل باز نافرمان هستند چنان كه پيشينيان نيز چنين بودند . تو از بنى اسرائيل بپرس كه سابقين آنها چه گونه وسائل داشتند و چه طور نافرمانى كردند ؟ جهت نزول : مجمع : در جهت نزول آيه 211 « زُيِّنَ لِلَّذِينَ » اختلاف است : از ابن عبّاس روايت شده است كه ابو جهل و ديگر ثروتمندان قريش مىگفتند : اگر گفته‌هاى محمّد ارزشى داشت بايستى اشراف ما از او پيروى كنند نه بينوايان مثل عبد اللَّه مسعود و بلال و صهيب و عمّار و خبّاب و اين اشخاص را مسخره مىكردند اين آيه براى آنها نازل شد . از مقاتل روايت شده است : عبد اللَّه بن ابى و رفقاى او كه منافق بودند مؤمنين ضعيف و فقير را مسخره ميكردند براى آنها نازل شد . و از عطا روايت شده است : يهود بنى قريظة و همكيشان آنها كه متموّل بودند مسلمين مهاجر را كه فقير بودند مسخره ميكردند اين آيه براى آنها نازل شد . ترجمه : 212 خوشيهاى زندگى به چشم كافران آراسته شد كه مؤمنان را بفسوس و مسخره مىگيرند ولى آنها كه پرهيزگار بودند برستاخيز برتر كافران بوند و خدا آن را كه خواهد و بسرنوشت كرده بيشمار روزى رساند .